رصد قمرهای مشتری و ستارگان دوتایی

قمرهای مشتری :

در اوايل قرن 1600 ميلادی، هنگامی که گاليله با استفاده از تلسکوپ دست ساز کوچکش به مشتری نگاه کرد، دريچه ای بزرگ بر روی دنيای علم گشوده شد.

ممکن است اين سوال برایتان پيش آمده که "گاليله چه چیزی را مشاهده کرد؟" و يا به عبارتی ديگر، شما قرار است در اين جلسه چه چیزی را رصد کنيد؟ گاليله نخستین کسی بود که 4 ماه سياره مشتری را رصد کرد.

مشتری دارای 64 قمر شناخته شده تا کنون می باشد. از اين ميان به 4 قمر بزرگ آن، ماه های گاليله ای می گويند. به جز اين 4 ماه بقيه اقمار مشتری قابل مشاهده با استفاده از دوربين دوچشمی نيستند.

دوربين دوچشمی شما تقريباً به اندازه اولين تلسکوپ دست ساز گاليله قدرت دارد و تنها فرق آن اين است که شما از دو چشمتان برای رصد کردن استفاده می کنيد، در حالی که گاليله تنها از يک چشمش استفاده کرد. (يکی از مزيتهای اساسی دوربينهای دوچشمی بر تلسکوپها همين موضوع می باشد.)

در ابتدا لازم است که سياره مشتری را در آسمان شب پيدا کنيد. برای اين موضوع حتماً بايد از نقشه آسمان شب استفاده کنيد. دوستانی که در تهران ساکن هستند می توانند به اين سایت مراجعه کنند و کسانی هم که در تهران ساکن نيستند به اينجا مراجعه کنند و در کادر موجود در پايين اين صفحه نام شهر خود را به انگليسی وارد کنيد و سپس دکمه "Submit" را فشار دهيد، سپس در ليست نتايج جستجو نام شهر خود را پيدا کنيد و بر روی آن کليک نماييد تا نقشه آسمان شب شهر مورد نظر خود را مشاهده کنيد. حال شما می توانید با استفاده از اين نقشه مشخص کنيد که مشتری در کجای آسمان قرار دارد. اين روزها مشتری تقريباً در ساعت 2 و 30 دقيقه نيمه شب طلوع می کند و در ساعت 12 و 30 دقيقه ظهر غروب می کند. اگر در نقشه ای که آدرسش را به شما دادم، مشتری را پيدا نکرديد، بدانيد که مشتری هنوز طلوع نکرده و یا به تازگی غروب کرده، در پايين همين نقشه امکان اينکه ساعت را تغيير دهيد وجود دارد، پس خود شما می توانید به طور دستی ساعت را ما بين 2 و 30 دقيقه نيمه شب تا 12 و 30 دقيقه ظهر قرار دهيد. البته زمان مناسب برای رصد آن وقتی است که هنوز خورشيد طلوع نکرده باشد و آسمان هنوز تاريک باشد، به همين خاطر به شما پيشنهاد می کنم که در ساعت 5 و 30 دقيقه صبح تا قبل از طلوع آفتاب اين کار را انجام دهيد.

اروپا :

گانيمد :

يو :

شما می توانيد به اين صفحه مراجعه کنيد، تا وضعيت اقمار مشتری را در اين لحظه مشاهده کنيد.

ستاره های دوتايي :

ستاره های دوتایی، در واقع دو ستاره نزديک به هم می باشند که با چشمان غيرمسلح به سختی می توانيم آنها را از هم تشخيص دهيم و در بيشتر مواقع آنها را يک ستاره می بينيم. در اين سيستم های ستاره ای، هر کدام از اين ستاره ها به گرد ديگری در مدار مشخصی در حال گردش می باشد. اگر زمين در يک منظومه ستاره های دوتايي قرار داشت، در آن صورت دو خورشيد در آسمان مس دیدیم.

با استفاده از دوربين دوچشمی در اکثر موارد می توانيم ستاره های دوتايي را از هم تشخيص دهيم. مثال خوبی در اين باره ستاره های سها و عناق در دسته صورت فلکی دب اکبر می باشد. اگر با چشم غيرمسلح به اين ستاره نگاه بياندازيد، معمولاً يک ستاره در آن قسمت مشاهده می کنيد. (اگر با چشمان غيرمسلح اين دو ستاره را از هم تشخيص دهيد، نشان می دهد که بينايي بسيار قوی داريد.) اما اگر با استفاده از دوربين دوچشمی به اين ستاره ها نگاه بياندازيد، به وضوح می توانيد آن دو را از هم تفکيک کنيد. البته همان طور که در درس "پیدا کردن صورت فلکی دب اکبر در آسمان" هم گفتم، دو ستاره سها و عناق در ظاهر در کنار هم ديده می شوند در حالی که فاصله بسيار زيادی از هم دارند. به اين گونه ستاره های دوتايي که کنار هم ديده شدنشان ظاهری است، نه واقعی "دوتايي ظاهری" می گويند. اگر با تلسکوپ به رصد دب اکبر بپردازيد، در کنار دو ستاره سها وعناق، ستاره سومی نيز خواهيد ديد.